woensdag, december 02, 2009

Sterrenstad


Er is geen ontkomen meer aan. Sinds gister word je in België helemaal ondergedompeld in de ruimtevaart. Dit heeft alles te maken met de terugkomst Frank De Winne, de eerste Europese kosmonaut die een tijdlang de leiding had over het ISS en zes maanden in de ruimte verbleef. We weten inmiddels dat het gisteren bar slecht weer was in Kazachstan, dat kosmonauten slappe spieren hebben als ze op aarde belanden, maar dat Frank toch even kon wuifen bij aankomst in het koude Kazachstan. En voor wie het weten wil, Frank had vanochtend toch al goed geslapen en hij kon al een beetje rondstappen in het hotel. Toch zal hij nog moeten revalideren op aarde om weer goed te kunnen functioneren. Het leven van een kosmonaut gaat niet over rozen. Oef!

Blijkbaar moet zijn lichaam behoorlijk wennen aan het leven op aarde. Zoals een arts het formuleerde: zes maanden gewichtloosheid tast de gezondheid van op en top functionerende mensen zwaar aan. Vooral het voor wat betreft het evenwicht en cardio-vasculair is het voor de mens weer even wennen op aarde...

Journalisten hadden het ook onafgebroken over 'Sterrenstad', een plaats dichtbij Moskou waar de astronauten naar toe worden gebracht. Ik dacht dat het een verzinsel was, een leuk taalgrapje - astronauten en sterren hebben natuurlijk wel iets met elkaar. Maar nee, een blik op Wikipedia leerde me dat Sterrenstad weldegelijk bestaat. En niet sinds gister, maar al een paar decennia.

Het is een kunstmatige plaats ten noordoosten van Moskou, waar kosmonauten getraind worden voor hun missies. Met de plannen van de Sovjet Unie om mensen in de ruimte te sturen, ontstond in 1960 de behoefte aan een trainingscentrum voor toekomstige kosmonauten. Sterrenstad werd gesticht als woonplaats voor de kosmonauten en hun families en voor de werknemers en hun families. In de Sovjettijd was Sterrenstad een uiterst geheime luchtmachtbasis, die op geen enkele kaart te vinden was.
Tegenwoordig is het een plaats waar alle voorzieningen aanwezig zijn. Het heeft onder meer een eigen postkantoor, een winkel voor de dagelijkse boodschappen, en er is een museum.

Als de hype rond Frank blijft aanzwellen zie ik binnenkort de eerste toeristische vluchten al vertrekken vanaf Zaventem naar Sterrenstad. Zou er ook al een resto met Michelinster zijn? Daar zou een van de Belgische sterrenkoks wellicht zijn plek kunnen vinden. Zo kunnen twee hypes in een klap met elkaar verenigd worden. Want naast Frank heeft  'goed' koken in België ook hype-proporties gekregen (maar daarover een andere keer meer).

zondag, november 29, 2009

Een kopje koffie....

Gezellig afgesproken in een fijn café. Wat wilt u drinken? Och, doe me maar een lekker kopje koffie. "Ja mevrouw, maar wat voor een koffie? Espresso, double espresso, cappuccino, latte machiato, latte caramelo, café latte..." De ongelooflijk goed uitziende bediende keek er nog vriendelijk bij ook. Tja, eigenlijk wil ik gewoon een kop koffie. "U bedoelt filterkoffie? Helaas...
Ik zwichtte dan maar voor een latte machiato, omdat ik wist dat daar gestoomde melk in zit. Een teken des tijds... Vandaag de dag draait alles immers om keuzes. Zestien soorten confituur/jam in de rekken van de supermarkt, acht verschillende soorten appels, zes verschillende soorten bruin brood om nog maar te zwijgen van de idiote keuze aan honden- en kattenvoer (ben ik even blij dat we alleen maar een goudvis hebben). De maatschappij wordt er niet eenvoudiger op. Hoe meer technologische snufjes, hoe meer keuzemogelijkheden, hoe interessanter, dus hoe beter?!

Ik betwijfel het.

Wachtend op mijn koffie, mijmerde ik in het café over de koffie die ik bij mijn moeder dronk (en soms gelukkig nog eens drink). Versgemalen koffiebonen (later ging ze uit praktische overwegingen over op gemalen koffie van Douwe Egberts), in een filterzakje, in een 'gewoon (!)' koffiezetapparaat mét een vleugje Buisman. En dat laatste ingrediënt deed het-em. Zalige aroma's, heerlijk warm en die fijne bitter-zoete koffiesmaak. Meer moe(s)t dat niet zijn.

vrijdag, november 27, 2009

Jeugdsentiment: wat dacht je van een combi Queen en The Muppets?

Luister en geniet: een 'tribute' aan Queen...

dinsdag, november 17, 2009

Bloggen vanuit Frankfurt: smoking allowed

Ik vertoef even in het Duitse Frankfurt. Een meeting voor mijn werk. Interessant zeker. Maar ik ontdek ook vreemde dingen. We zijn te gast bij de grootste Duitse metaalvakbond IG Metall; een prachtig, enorm kantoor in het businesscenter van Frankfurt.
Roken, en vooral het niet-roken is overal een issue. In de meeste Europese landen is roken in publieke ruimtes incluis restaurants en cafés verboden. Zo ook in het propere, aangeharkte Duitsland. Maar... ze zijn slim hier. In plaats van buiten mogen de werknemers en bezoekers van IG Metall ook binnen roken. Er is een speciale 'Raucher zone' ingesteld. Een 20-tal vierkante meter met tafeltjes, ferme asbakken en let op: luchtverversers. Enorme kokers (ze lijken wel wat op een mega-sigaret) die de uitgeblazen rook direct 'inslikken' en omzetten in gezonde lucht. Heel apart. Ik als niet-roker kan zo blijven converseren met bijvoorbeeld mijn Finse collega die - helemaal door het dolle - binnen een sigaret kan opsteken. Een enorme luxe, want in deze tijd van het jaar is het in het koude Finland reeds rond het vriespunt en verkleumt ze al rokend op de straten van Helsinki. De scheidslijn op de grond is het enige wat ontbreekt.

Deze ontdekking verklaart ook waarom mijn Franse collega regelmatig de conferentieruimte verliet en binnen een paar minuten alweer terug op zijn plaats zat (met weliswaar een penetrante rokersgeur). Ik dacht dat hij in vliegende vaart naar buiten rende om snel een paar teugjes van zijn sigaret te nemen alvorens weer terug naar binnen te rennen. En ocharme... het regent hier al de hele dag. Maar nee dus, hij kon relaxed tien meter verder op in de 'raucher zone' genieten van het stinkstokje. Want stinken... dat doet-ie wel. Luchtverversing of niet.

Tot slot, een Amerikaanse bezoeker pakte direct zijn Flipcamera om dit hoogstandje van technologische ontwikkeling en slagkracht te filmen. Promo via YouTube verzekerd.

vrijdag, november 13, 2009

En morgen komt de Sint....




De verwachtingen zijn weer hooggespannen... het Sinterklaasjournaal wordt nauwlettend bekeken. De website weer druk bezocht ("mah, de spelletjes zijn minder tof dan vorig jaar"), speelgoedcatalogi worden verslonden en lijstjes worden opgesteld ("kan de Sint dit lezen mam"? "Is extra met een x of ks"?).

Jawel, morgen is de intocht een feit. En mogen onze kids de schoen weer zetten. Op zijn Belgisch, dat wil zeggen, een wortel, een boterham én een pintje voor piet. Het zal een flesje Hollandse Grolsch worden. "Zo proeft Piet eens wat anders", vinden mijn kids.

Hét dilemma dat blijft is de volgende prangende vraag: zijn de Sint uit Nederland en België nu dezelfde of zijn er twee: één voor ieder land. Onze kids zijn er nog niet echt over uit. Wat denken jullie?

woensdag, november 11, 2009

Kabouter Wesley: zalige no-nonsens

Shame on me. Door naar het fijne Nederlandse tv-programma 'De wereld draait door' te kijken, ontdekte ik een Belgische pareltje. Hoewel 'pareltje' is misschien niet de juiste benaming voor kabouter Wesley. Kabouter Wesley is oorspronkelijk een wekelijkse strip in Humo gemaakt door Jonas Geirnaert. Deze strips zijn nu verfilmd. Korte animatiefilmpjes van ongeveer een minuut met de grofgebekte kabouter Wesley in de hoofdrol. Kabouter Wesley is itt de meeste kabouters géén kindervriend. Hij is gewelddadig, grofgebekt en weinig sociaal. Het is die onwaarschijnlijke combi van 'lieftallige' kabouter met een brute inborst die de animatiefilmpjes zo idioot grappig maakt. Het ene filmpje al beter dan het andere, maar globaal genomen de moeite vind ik. In ieder geval, een half uurtje surfen op YouTube deed mij alvast vreselijk lachen. Enne... in Nederland inmiddels flink gehyped door datzelfde 'De wereld draait door'.

Hier alvast de paddestoel


En slechd getekende poes

(embedden van de filmpjes lukte niet helemaal, vandaar de links naar youtube)

Overigens maakte hij in 2004 al de eerder beschaafde animatiefilm Flatline. Ook de moeite. En hier lukt het embedden wel....

dinsdag, november 10, 2009

Taalraadsels

Vandaag kon ik gebruik maken van een 'depannagekaart'. Enig idee wat dat kan zijn?

Nog een leuke. Sylvia reageerde op een van mijn eerdere blogs. En wierp meteen een leuk begrip in de digitale ether: klakkebuis. Ik heb er nog nooit van gehoord. Wie helpt me verder...

Wordt vervolgd!